Wyposażenie narciarza niepełnosprawnego jeżdżącego na siedząco

Z czego składa się mono-ski-bob.
Mono-ski-bob nazywany jest w skrócie ski-bob’em lub mono-ski. Składa się z siedziska z tworzywa sztucznego, pod spodem którego znajduje się amortyzator łączący siedzisko z metalową stopką w kształcie podeszwy buta narciarskiego. Stopka wpinana jest bezpośrednio do wiązania narciarskiego. Pod spodem siedziska przymocowana jest także metalowa konstrukcja podobna do ramy wózka inwalidzkiego zakończona podnóżkiem. Siedzisko ski-bob’a ma dwa położenia. Wysokie – używane do wsiadania na wyciąg krzesełkowy oraz niskie – do jazdy.
W zależności od producenta oraz przeznaczenia (amatorski lub wyczynowy) ski-bob’y mogą się różnić szczegółami konstrukcyjnymi, ale podstawowe cechy ich konstrukcji są takie same.

Kulonarty.
W rękach narciarz niepełnosprawny trzyma 2 kulonarty.  Górna część kulonarty przypomina zwykłą kulę z uchwytem trzymanym w dłoni oraz obejmą przedramienia. Dół zakończony jest krótką nartą (około 30 cm). Narta w kulonarcie posiada zazwyczaj dwa położenia: poziome do zjeżdżania oraz pionowe do odpychania się równej powierzchni lub podchodzenia pod górę.  Zaawansowany narciarz podczas jazdy używa kulonart jedynie do zainicjowania skrętu oraz złapania równowagi w trudnych sytuacjach. Na kulonarty podczas jazdy nie jest przenoszony ciężar narciarza.

Narty i wiązania
Na mono-ski jeździ się na klasycznych nartach karwingowych. Biorąc pod uwagę, iż cały ciężar narciarza niepełnosprawnego spoczywa na jednej narcie to narta pod mono-ski musi być nartą twardą, a wiązanie musi być bardzo mocno dokręcone (minimum 17 DIN).

Bezpieczeństwo i zabezpieczenia
Narciarz niepełnosprawny przypięty jest kilkoma pasami do konstrukcji ski-bob’a. W związku z tym, że siedzisko musi być bardzo dobrze dopasowane (musi bardzo mocno przylegać do narciarza) a narciarz dodatkowo jest jeszcze przypięty 3 pasami to wypadnięcie lub wysunięcie się ze ski-bob’a jest praktycznie niemożliwe. Co więcej metalowa konstrukcja ramy ski-bob’a chroni praktycznie całe nogi narciarza. Do jazdy na mono-ski ABSOLUTNIE NIEZBĘDNY JEST KASK. Osobiści preferuję kaski z gardą osłaniającą szczękę.

Ubiór
Ubiór narciarski osoby niepełnosprawnej na mono-ski nie różnie się praktycznie niczym od ubioru narciarza pełnosprawnego. Preferowane są ubrania z tkanin technicznych o jak najlepszych parametrach.