Południowy Tyrol koleje linowe 1990–2025: zmierzch narciarstwa letniego

Dramatyczny spadek letnich szusów

Najbardziej wymownym wskaźnikiem zmian są statystyki narciarstwa letniego na lodowcach:

• 1995 rok: blisko 3,8 miliona ,

• 2024 rok: zaledwie 54 079.

To spadek o niemal 99%. Od 2012 roku jedynym bastionem letniego narciarstwa w regionie pozostaje przełęcz Passo dello Stelvio (Stilfserjoch), leżąca na granicy Południowego Tyrolu i Lombardii. Jednak nawet tam warunki stają się coraz trudniejsze – w sezonie letnim 2024 wyciągi orczykowe Geister w ogóle nie zostały uruchomione. Długoterminowy regres to bezpośredni efekt zmian klimatycznych, szybkiego topnienia mas lodowcowych i coraz bardziej restrykcyjnych ograniczeń bezpieczeństwa.

Historyczny rekord kolei linowych latem

O ile narty zniknęły z letnich tras, o tyle infrastruktura wyciągowa przeżywa bezprecedensowy rozkwit. Gondole i koleje linowe Południowego Tyrolu latem nie świecą pustkami – wręcz przeciwnie:

• W 1990 roku w sezonie letnim przewieziono ok. 3,6 miliona osób,

• W sezonie letnim 2024 liczba ta przekroczyła 11,6 miliona pasażerów, ustanawiając nowy, historyczny rekord regionu,

• Względem poprzedniego roku oznacza to wzrost o 6,3%.

Koleje linowe przestały być domeną wyłącznie zimowych sportów, stając się kluczowym elementem zrównoważonego transportu dla wędrowców, rodzin i miłośników panoram Dolomitów czy Alp Retyckich.

Nowy profil alpejskiej turystyki

Dane z Południowego Tyrolu doskonale ilustrują kierunek, w jakim zmierza cały alpejski przemysł turystyczny. Ośrodki z powodzeniem rekompensują brak możliwości jazdy na nartach poza sezonem zimowym, stawiając na ofertę trekkingową, trasy widokowe, ferraty i bike parki.

Dla pasjonatów białego szaleństwa wniosek jest jasny: zima staje się czasem bezwzględnie skoncentrowanym na śniegu, natomiast letnie Alpy należą już niemal w całości do wędrowców.

Ciąg dalszy pod zdjęciami i reklamą