Maso Corto - na narty i na rower

Miejsc jest wiele, jednym z godnych polecenia jest Maso Corto, znane prawie każdemu narciarzowi z Polski.  Sepp Platzgumer zwany żartobliwie „Królem” Maso Corto jako jeden z pierwszych uwierzył w polski rynek, pierwszych gości z Polski przyjął na przełomie lat 80. I 90., od tego czasu jest częstym gościem na polskich targach turystycznych a o popularności ośrodka świadczą liczby, zarówno te odnotowujące ilość gości z Polski, jak i te pokazujące powracających klientów. By stanąć na podium nie wystarczy być w Maso Corto trzydzieści razy, rekordzista był tu ponad 50 razy.

Otwarcie na Polskę zaowocowało wieloma przyjaźniami i wielkimi polskimi imprezami które w ciągu ostatnich 30 lat odbyły się w Maso Corto. Sepp do dziś najmilej wspomina 8 edycji Dni Polskich, zdjęcia z kolejnych edycji do dziś można oglądać na korytarzach rezydencji.

<content>43787</content>

Dziś Maso Corto to prężnie działający, średniej wielkości, ośrodek narciarki wciąż poszerzający swoją ofertę. Nowością tego sezonu jest nowa trasa prowadząca pod same drzwi Top Rezidence Kurz. Jej zaletą jest możliwość ominięcia trudnej ścianki na samym końcu zjazdu z lodowca do dolnej stacji gondoli. Z myślą o narciarzach korzystających z tej trasy latem uruchomiono Sepp`s Bistro, gdzie rano można wypić espresso a po nartach rozkoszować się widokiem gór popijając Veneziano. Na najbliższe lato planowane są kolejne inwestycje, w tym zmiana wystroju apartamentów i rozbudowa Bistro. Natomiast zimą 2020/21  planowane jest zakończenie budowy nowego obiektu. Zainteresowanym historią Maso Corto i Seppa oraz jego planami na przyszłość gorąco polecam artykuł Pauliny Grabary Król zamieszczony na łamach intopassion.pl - Król Maso Corto

Narty w Maso Corto, jak wspomniałem na początku, to temat znany, wróćmy zatem do pomysłu na połączenie nart z rowerem. W październiku 2018 spędziłem kilka dni w dolinie Val Senales łącząc poranną jazdę na nartach (w towarzystwie zawodników Pucharu Świata) z jazdą na rowerze lub e-biku po południu. Mix doskonały, narty na twardym śniegu, przerwa na zmianę ubrań i wyprawa rowerowa lub na e-biku do okolicznych schronisk na późny lunch. Nie dajcie się zwieść purystom porównujących ebika do motoroweru. To zupełnie inna bajka, ebiike sam nie jedzie, silnik elektryczny jedynie wspomaga, ułatwia podjazdy i pozwala połknąć duże deniwelacje nawet starszemu lub mniej wprawnemu rowerzyście. Pomysłów na wycieczki jest kilka. 

Jesienią warto wspiąć się na rowerze do Schroniska LanzaunHutte, trasa poprowadzona jest częściowo po zimowym torze saneczkowym i mimo sporej deniwelacji, ruszamy z około 2000 m n.p.m. by po kilku kilometrach podjazdu dotrzeć ponad 400 m wyżej, nie stanowi problemu dla przygotowanego kondycyjnie rowerzysty, a na ebiku wjechać może prawie każdy. Widoki podczaj podjazdu jak i zjazdu warte są wylanego potu.

Ciąg dalszy pod zdjęciami i reklamą